
Ellsworth Kelly is geboren in 1923 in Newburgh, N.Y. Van 1948 tot 1954 woont en werkt hij in Parijs. Kelly ontwikkeld hier zijn eigen stijl. Ook ontstaat een nauwe verwantschap met de kunstenaars Hans Arp en diens vrouw Sophie Taeber en Brancussi. Hij bewonderde het late werk van Monet. Kelly vond geen aansluiting bij het expressionisme van de Ecole de Paris.
Toen hij in 1954 terugkeerde naar New York hoopte hij in een gunstiger kunstklimaat terecht te komen. Ondanks dat zijn werk ontstaan is in Parijs wordt het gezien als typisch Amerikaanse kunst. Namelijk: koel, opgebouwd uit sterke, elementaire vormen, grote dimensies, recht door zee en vol van vertrouwen. Het werk van Kelly voldoet hier maar ten dele aan. Zijn werk vertoond de uiterlijke kenmerken ervan en er zijn raakvlakken, maar in de essentie ontstaat zijn werk vanuit een andere mentaliteit.
Kelly's onderwerp is niet de kunst en zijn wetmatige verhoudingen en structuren (L'art pour L'art), maar zoals hij zelf zegt: 'Outer life and Vision'. Kelly heeft zich altijd wat afzijdig gehouden. In 1970 gaat hij dan ook in een klein plaatsje 'Chatham' vlak buiten New York wonen. Hij bekommerde zich niet om stromingen en is niet gesteld op etiketten die men op zijn werk wil plakken. Blue Curve / Blauwe boog, 1982 Olieverf op doek, 202 x 392,5 cm
Citaat: De indruk die Blue Curve maakt is direkt en overrompelend. Het blauw is zo intens dat het een trilling op het oog doet ontstaan. De vorm, een waaierachtig cirkelsegement, en het formaat dwingen tot aandacht. Door het grote formaat is het haast onmogelijk de vorm in 1 keer te overzien. Je kan op twee manieren kijken namenlijk: door met je ogen de rand/omtrek te volgen, of door recht vooruit in het blauwe vlak te kijken. De verf is heel egaal opgebracht. Er is geen sprake van een handschrift., het moet geschilderd zijn alsof 'niemand het gedaan heeft'. Het schilderij wordt daarmee tot ding, tot object. De anonimiteit verwijst naar een universele wereld. De waaiervorm is niet symmetrisch. De linkerzijde is langer dan de rechter. De hoek die gevormd wordt tussen beide lijnen is duidelijk groter dan 90 graden. De Vorm, scherp aftekenend tegen de witte achtergrond, lijkt uitgesneden of geknipt, zoals de papieren 'decoupes' van Matisse.
Kleur en vorm staan centraal in Kelly's werk. Hij maakt beelden, schilderijen en zeefdrukken waarbij hij vaak een bepaalde kleurvorm in meerdere media uitvoert. Een vorm heeft in het ene materiaal en in die ene uitvoering een bepaalde uitwerking. , dit veranderd dus ook als het materiaal, de verf de kleur veranderd. Kleur veranderd de perceptie van vorm. Het contrast tussen de gebogen vorm en de rechte lijn neemt in zijn werk een belangrijke plaats in net als de kleur blauw die vaak terugkomt in zijn werk. Een door hem intuitief gekozen vorm wordt met de grootste precisie uitgevoerd. Er spreekt een groot vakmanschap uit.
Kelly werkt in reeksen die een duidelijke samenhang vertonen. Naast zijn abstracte werken maakt Kelly tekeningen naar de natuur. Hij tekend bloemen, planten en vooral bladvormen. Zijn voorliefde voor lijn en vorm is hier net als in het abstracte werk te herkennen. Kelly werkt vanuit de waarneming. De vormen gaan altijd terug naar fragmenten en details van dingen die hgij gezien heeft zoals bijvoorbeeld de glooiende lijnen in een landschap bij hem in de buurt. Bij Kelly blijft de essentie van de vorm over, die zich tot een nieuwe vorm op het platte vlak ontwikkelt en een eigen leven gaat leiden.
Maar zijn bronnen zijn niet letterlijk terug te vinden. De foto's die Kelly maakt geven inzicht in zijn manier van werken maar verklaren zijn kunst niet. Kelly wil bewust de illusie uit zijn werk bannen. Hij gebruikt alle beeldende middelen autonoom zonder verwijzing naar iets anders. Vorm en inhoud vallen samen. Het schilderij is teruggebracht tot het beschilderde oppervlak en het ondergrondmateriaal en staat op zichzelf.